headernieuw

 

 

   
 

terug
Geopark de Hondsrug
 
De Hondsrug is uniek. De zeventig kilometer   lange keileemrug is gevormd in de ijstijden.
In het verleden was het een plek waar je droge
voeten hield in een verder natte omgeving. De Hondsrug kent al duizenden jaren een bewoningsgeschiedenis en
vormde een belangrijke doorvoerroute. Er zijn nog talloze tekenen hiervan aanwezig in het landschap. De partijen in het gebied zien brood in de
realisatie van het Geopark. Begin dit jaar zijn zij in een bestuurlijk overleg overeengekomen hun bijdrage te leveren om het Geopark te realiseren.
 
Wat is een Geopark?
 
Een Geopark is een gebied met bijzondere aardkundige kwaliteiten, gecombineerd met archeologische, cultuurhistorische en ecologische waarden.
In een Geopark wordt dit erfgoed onder de aandacht gebracht van een breed publiek en ingezet voor een duurzame ontwikkeling in het gebied.
Hierdoor kan geotoerisme, recreatie en educatie worden gefaciliteerd, voor  zowel bewoners, toeristen als leerlingen van diverse niveaus.
Wanneer een Geopark dit op een goede manier doet, kan het in aanmerking komen voor erkenning als een Unesco European Geopark.
Dit label is niet alleen een waardering voor de aardkundige en cultuurhistorische kwaliteiten in een gebied, maar ook voor het gebied als geheel.
 De status Unesco European Geopark is daarom uitermate geschikt voor marketing en promotie van de regio en van de individuele bedrijven
die bij het Geopark zijn aangesloten. Een Geopark draagt hiermee bij aan de economische ontwikkeling en de leefbaarheid in de regio.
Momenteel zijn er in Europa 37 door UNESCO erkende Geoparken, welke onder het `European Geoparks Networkż (EGN) vallen.
De toekenning van de titel Geopark en de participatie in het EGN is daarmee een in de wet beschermd kwaliteitslabel.
Bij de ontwikkeling van het concept van het Geopark is er uitgegaan van het principe dat ecosystemen, planten en dieren niet alleen
afhankelijk zijn van het klimaat, maar ook van de geologische ondergrond en het landschap. De bescherming van soortenrijkheid
van planten en dieren is hierin direct afhankelijk van hoe goed het geologisch erfgoed wordt bewaard. Stenen, mineralen, fossielen,
ondergronden en landvormen worden dus gezien als een integraal deel van de natuur.